Loading...
Rose rand: Logic, exile and archives: Articles on the history of contemporary philosophy
Mihaljević,Katarina
Mihaljević,Katarina
Abstract
This dissertation explores the life and work of Rose Rand as a window onto the intellectual, social, and institutional world of the twentieth century. Rand was a member of the Vienna Circle, but after the Anschluss her doctorate was annulled under anti-Jewish laws. She then tried to continue her research in Britain and the United States, but never secured a permanent position. Her career shows that ideas and careers in philosophy are shaped not only by arguments and texts, but just as much by the surrounding conditions: mentors, networks, access to jobs, and recognition of authority. Archival sources make these often hidden mechanisms visible. By following Rand through universities, aid organizations, and libraries, the study shows how personal effort and institutional structures together determine who gets published and who is remembered. The aim of this research was to reconstruct Rand’s intellectual path using scattered and mostly underused archives, to evaluate her own contributions to logic, and to show how social and material factors shaped her visibility. At the same time, the dissertation reflects more broadly on the role of aid organizations in times of crisis, on the processes of canon formation, and on the opportunities and risks of digitisation in the archival world. The work is based on extensive archival research in Vienna, Oxford, London, Haarlem, Pittsburgh, and elsewhere. The sources include personal and institutional correspondence, manuscripts, meeting notes of the Vienna Circle, grant applications, lecture notes, employment files, and published articles and translations. The analysis combined close reading with contextual reconstruction on three levels: the personal, the institutional, and the intellectual debates on logic, language, and legal theory. The results offer a more nuanced picture. Rand was more than the Vienna Circle’s note-taker: she developed her own line of research on imperatives and the early deontic logic, and she acted as a bridge between Viennese traditions, Polish logic, and Hans Kelsen’s legal theory. At the same time, the archives reveal why her research rarely translated into sustained publication. Without steady mentorship or a formal appointment, her work lacked advocates. Manuscripts went unpublished, applications were rejected, and correspondence shows how her credibility was questioned—partly because she was a woman, an exile, and an outsider. Her letters with aid organizations in Britain further show how support often depended on personal recommendations and memberships, rather than on scholarly merit. These findings shed new light on canon formation within logical empiricism. Focusing only on a handful of well-known figures makes it easy to overlook those who translated, commented, or taught, but whose work was crucial to the development of ideas. Rand’s case shows how a movement looks different when these voices are brought back into view. At the same time, the study makes a methodological contribution by stressing the value of collaboration between historians of philosophy and archivists. Digitisation has made many sources more accessible, but without proper context it can distort the picture. The dissertation therefore highlights the importance of expert description and of linking digital access with local knowledge. A special part of the project is the translation of Rand’s dissertation on Tadeusz Kotarbinski. This makes a key text available that demonstrates the breadth of her intellectual reach and provides fresh material for future research and teaching. More broadly, the study follows how political upheavals reshaped institutions and careers, how exiled scholars navigated new languages and academic systems, and how personal effort and public structures together shape the story of ideas. In the end, the thesis shows how reconstructing one individual life can enrich our understanding of collective intellectual histories. It recovers and revalues a forgotten philosopher, shows how external conditions determine whether ideas enter the canon, offers a practical method for archival research, and reflects critically on the impact of digitisation. Above all, it argues for a more inclusive history of philosophy—one that looks beyond the most famous names and books, to also acknowledge the many hands that helped shape the field. Dit proefschrift onderzoekt het leven en werk van de filosoof Rose Rand als een venster op de intellectuele, sociale en institutionele wereld van de twintigste eeuw. Rand was lid van de Wiener Kreis, maar na de Anschluss werd haar doctoraat ongeldig verklaard onder de anti-Joodse wetten. Vervolgens probeerde zij in Groot-Brittannië en de Verenigde Staten haar onderzoek voort te zetten, maar zij kreeg er nooit een vaste positie. Haar loopbaan maakt duidelijk dat ideeën en carrières in de filosofie niet uitsluitend gevormd worden door argumenten en teksten, maar net zo goed door omstandigheden: de aanwezigheid van mentoren, de toegankelijkheid van netwerken, de beschikbaarheid van banen en de vraag wie als gezaghebbend wordt erkend. Archieven maken deze vaak verborgen mechanismen zichtbaar. Door Rands spoor te volgen langs universiteiten, hulporganisaties en bibliotheken, wordt duidelijk hoe persoonlijke inzet en institutionele structuren samen bepalen wie publiceert en wie herinnerd wordt. Het doel van deze studie was om Rands intellectuele traject te reconstrueren aan de hand van verspreide en grotendeels ongebruikte archieven, haar eigen bijdragen aan de logica te beoordelen en te laten zien hoe sociale en materiële factoren haar zichtbaarheid hebben beïnvloed. Daarnaast biedt de thesis bredere reflecties op de rol van hulporganisaties in crisistijd, op de processen van canonvorming, en op de kansen en risico’s die digitalisering van archieven met zich meebrengt. De aanpak was gebaseerd op uitgebreid archiefonderzoek in Wenen, Oxford, Londen, Haarlem, Pittsburgh en elders. De bronnen omvatten persoonlijke en institutionele correspondentie, manuscripten, notities van de Wiener Kreis, subsidieaanvragen, collegedictaten en arbeidsdossiers. De analyse combineerde nauwkeurig lezen met contextuele reconstructie op drie niveaus: het persoonlijke leven, de institutionele structuren en de intellectuele debatten over logica, taal en rechtstheorie. De resultaten laten een genuanceerd beeld zien. Rand was meer dan de notulist van de Wiener Kreis: zij ontwikkelde een eigen lijn in de analyse van aansporingszinnen en de vroege deontische logica, en vormde een brug tussen de Weense traditie, de Poolse logica en Hans Kelsens rechtstheorie. Tegelijkertijd tonen de archieven aan hoe moeilijk het voor haar was om haar onderzoek duurzaam te publiceren. Het ontbreken van stabiel mentorschap en een formele aanstelling maakte haar werk kwetsbaar. Manuscripten bleven ongepubliceerd, aanvragen werden afgewezen en correspondentie laat zien hoe haar geloofwaardigheid vaak in twijfel werd getrokken, mede door haar positie als vrouw, balling en buitenstaander. Haar brieven met hulporganisaties in Groot-Brittannië illustreren bovendien hoe steun vaak afhing van persoonlijke aanbevelingen en lidmaatschappen, eerder dan van wetenschappelijke verdienste. Deze bevindingen werpen een nieuw licht op de canonvorming binnen het logisch empirisme. Door vooral enkele bekende figuren centraal te stellen, verdwijnen de bijdragen van anderen die vertaalden, doceerden of commentaar schreven, maar wier werk cruciaal was voor de ontwikkeling van ideeën. Rands casus laat zien dat een beweging pas volledig zichtbaar wordt als ook deze stemmen worden meegenomen. Tegelijkertijd levert de studie een methodologische bijdrage door te pleiten voor nauwere samenwerking tussen historici van de filosofie en archivarissen. Digitalisering maakt veel bronnen bereikbaar, maar zonder context kan het beeld vertekenen. Het proefschrift benadrukt daarom het belang van deskundige beschrijving en samenwerking bij de ontsluiting van collecties. Een bijzonder onderdeel van het onderzoek is de vertaling van Rands dissertatie over Tadeusz Kotarbinski. Daarmee wordt een sleuteltekst ontsloten die haar intellectuele reikwijdte laat zien en die nieuw materiaal biedt voor toekomstig onderzoek en onderwijs. In bredere zin volgt de studie hoe politieke omwentelingen instellingen en carrières herschikten, hoe geëmigreerde geleerden nieuwe talen en netwerken moesten navigeren, en hoe persoonlijke inzet en publieke structuren samen het verloop van een ideeëngeschiedenis bepalen. De conclusie is dat de reconstructie van één leven ons veel kan leren over collectieve intellectuele geschiedenissen. Het proefschrift herwaardeert een vergeten filosoof, laat zien hoe externe omstandigheden bepalen of ideeën de canon bereiken, biedt een praktische methode voor archiefonderzoek en reflecteert kritisch op de gevolgen van digitalisering. Daarmee pleit het voor een inclusievere geschiedschrijving, waarin niet alleen de bekendste namen meetellen, maar ook de vele handen die het veld hebben gevormd.
Description
Date
2026
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Print Service Ede
Files
Research Projects
Organizational Units
Journal Issue
Keywords
Citation
Mihaljević, K 2026, 'Rose rand: Logic, exile and archives : Articles on the history of contemporary philosophy', Doctor of Philosophy, Tilburg University. https://doi.org/10.26116/tshd.27876346
License
info:eu-repo/semantics/openAccess